|
شهادت حضرت ابوالفضل(ع) اشاره اولدی گینه بیر شه شهادتدن خبر ویروم سیزه بیر صاحب شجاعتدن رشادتیله صلابتده ، نائب حیدر گورون نه وقت قالوب صولت و صلابتدن او دم که نخل بدندن اوزولدی قوللاری الی دوشوب یانینا ، دوشدی سَهم و صُولتدن زِ بس که جسمی نه دگدی یارا یارا اوستن وجود حضرت عباس دوشدی طاقتدن دوشه دوشه یِئره سسلندی یا حسینِ علی گل ای اولان قدی خم ، بار درد و مُحنتدن الیمی دوت ، الیوی مُرتضی علی دوتسون که سالدیلار منی کفار کوفه ، قدرتدن یتور گلن ئوزیوی ای ابو تراب اوغلی گوتور عزیزیوی قارداش تُراب ذلتدن الون یتور الیمه ، ببر ئوپوم ایاقوندان اگر چه شرم ایدورم چوخ ، بو نوع جرعتدن و لیک جان گیدوری ، جانیمی گرک چاغیرام یولوندا چون ئولورم ، دوشموشم طراوتدن یتوب نه گوردی دوشوب بیر قنادسیز شهباز سالوبدی شهپر ، آچوب اوج ، بال همتدن او دم که غالب اولوب ضعف ، گیزلنور نفسی چکن زماندا نفس ، قان آخور جراحتدن نقدر قانی آخوب ، یئرده یا حسین یازیلوب که هر نه گلسه خیاله ، چیخار محبتدن الی که یوخدی چالا ال ایاق، او دور سورونور سسین چیخاتموری اما کمال غیرتدن مباد طعنه وورا ابن سعد و شمر لعین اوغورلوری نفسین ، قورخوری شماتتدن گهی یاراسی سیزیل دار ، گهی تلاطم ایدر گهی یاتوب حرکت ایتموری حمیتدن کسنده باشینی قاتل زِ بس که مانع اولوب که قارداشین گوره ، ببر کام آلا زیارتدن گوروب که یوخ الی، خنجر قباقینه ویرسون ولی باشین کسن ، ال چکموری شقاوتدن زِ بس یوزون یِره سورتوب، یوزی گیدوب یِرده دوشوبدی ماه بنی هاشمی لطافتدن حسین حالینی معناده بیر تصور ایدون نقدر غصه اونا اَل ویروب بو حالتدن؟ یره اوتوردی آلوب باشینی دیزی اوسته گوروب که یوخدی دیزینده نشانه قوتدن بویوردی آچ گوزون ، ای نور چشم عین الله گلوبدی گون باشوا ، دور بو خواب راحتدن او دم که گوردی باشی اوسته رُوح اَرواحی دوباره جانه گلوب قوخمیوب مذمتدن نهیب عشقیله بیر بانگ یا حسین چکدی که گئچدی ناله صداسی ، حجاب وحدتدن اولوب حسین تمام وجودینه ساری ئوزون حسین گوروب عباس دوشدی شدتدن دیدی بغشله دورا بولمورم ، یارام چوخ دور دیمه یوخومدی خبر ، راه و رسم حرمتدن یوزون ایاقینه قویدی ، دیدی که عفو ایله الیم یوخومدی دوتام دامن جلالتدن قولوم اوزولدی بدندن ، ولی نه باکیم وار اوزولمیوبدی الیم ، دامنِ ولایتدن سنون یولوندا شهیدم ، ئوزونده شاهدسن باشیم گیدونجه من ، ال چکمرم حمایتدن قوجاقلاشوب ایکی قارداش باخوب چو اهل حرم دایاندی عرشه فغان عترت طهارتدن منِ غریبه بو غربتده یار بیر سنیدون منی قویوب گیدوسن ، الامان بو غربتدن قاباقجا چون گیدوسن ، اکبریمه ایله سلام گلونجه من او دیاره ، بو دار محنتدن سُوله اوغول سوزی، قارداشسیز ایلدیم گلدیم بتولی ایله خبر دار ، بو مصیبتدن بویوردی دور آپاروم جان وِیرنده خیمه لره دیدی که یوخدی یوزوم گیتماقا خجالتدن دیدی سکینه قیزیم انتظاریوی چکوری دیدی خجالتم اول نو گل صباحتدن دیدی سوروشسا سنی، من سکینیه نه دیوم؟ دیدی بو مشگی آپار ، قورتولوم ملالتدن دیدی دایانما داخی ، خیمیه آپار تشریف گئت اول اوزون متوجه ، عیالِ عصمتدن دیدی که سن اوخی یاسین ، ای امام مبین که بلکه مست اولام ، نغمه تلاوتدن یولوندا شوقیله مستانه جان ویرم خوش دور که گورمیم سکرات مماتی ، سکرتدن باتوب صدالری چون وِیردیلر نفس نفسه ظهور وحدت اولوب کثرت شراکتدن سوسوز دیلیله دیوب لا اله الا الله ایدوب نبوته اقرار ، صون امامتدن جمال حقّه باخوب، حقّ دیوب، گوزون یومدی که ساکت اولدی دیلی کلمه شَهاتدن ایدوب او حاله نظر ، چونکه زینب و کلثوم چخوبدیلار ایشگه خیمه خدارتدن بیری حسین دیردی ، بیریسی یا عباس زمانه تنگه گلوب بانگ آل عصمتدن قوجاقلاشوب ایکی قارداش کیمی ایکی باجی اولار خموش، بولار نعره زن بو حالتدن بس ائت ((دخیل)) که حضار دوشدولر دیلدن سوون که دوشمیاجاقدور دیلون فصاحتدن گینه بو دیللّری تعلیم ایدوب لسان الله لسان صدق الهی ، بریدی لکنتدن بو یادگاریدی جان تک ویرونجه جان، ساخلا نه چونکه ناشی اولوب منشاء صداقتدن ****** مرحوم ملا حسین دخیل مراغه ای
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
