|
اول ماه محرم الحرام گریز به حضرت ابوالفضل(ع) (سبک : حسین دوشوبدی مقتله) افقدن اولدی چون عیان ، هلال ماه غم فزا قورولدی تیره ابردن ، فلکده خیمه ی عزا چکوبله قاره گوگلره رواق عرش داوره چیخوب صدای واحسین فراز چرخ اخضره اولور عیان هلالدن نشانه ملال و غم مصیبت و ملالدن قد هلال اولوبدی خم یتوب زمانه خلقنه نه محنت و غم و الم جوان و پیر اگننه گیوبدی سربسر قرا دگل بو سرخی شفق فلکده گورسنور عیان که خون حلق اصغری ویرور حقیقتاً نشان سپهر دامنین دوتوب قیامته کیمی بو قان دانلماسون بو خون حق ایدن زماندا ادعا گونون شعاعی شرح ایدور غم مه محرمی سپهر بامنه تیکوب اودور لوای ماتمی که کربلاده بیر علم باتوبدی قانه پرچمی علم یانندا غرق خون دوشوبدی صاحب لوا سو مشکی اوخلانوب دوشوب سوسوز سو اوسته اللری خدنگ آبداریله دولوب تمام پیکری آخار فرات تک قانی باخار فراته گوزلری دوننده خیمیه طرف دیر فداک یا اخا گل ای نهال قدی خم اولان غم فراقدن یتیش هرایه جان یتوب دوداقه اشتیاقدن یتور الیمه بیر الون که دوشموشم ایاقدن الین فداسیم دوشوب بدندن اللریم جدا کسوبدی باشیم اوستونی النده تیغ باش کسن اوزیوی تیز یتور منه بیر آز زمان یتشمه سن کسلله تشنه باشیمی گورنمه سن یوزیمی سن یوزوی گل گوروم ایدیم ایاقون آلتدا جان فدا آلاندا قارداشین سسین شهید عشق قارداشی بولوب شه بلا دوشوب بلایه قارداشین باشی اوزون یتوردی قارداشا او شاه گوزده گوز یاشی آلوب دیز اوسته باشینی بویوردی شاه کربلا بلیم بوکولدی سرو تک یر اوزره یخدیلار سنی منه سنون شهادتین جری ایدوبدی دشمنی سنون یانندا کوفیان سالاللا تپراقا منی گورولله چون کمک سیزم یوخومدی خویش و اقربا دیدی اگر چه دورماقا ایاقه یوخدی طاقتیم ولی نقدر باش قالور بدنده وار حمایتیم نیدیم گوزومی قان دوتوب قالور گوزومده حسرتیم ئولَن زمان گورنمدیم یوزوی وا تاسّفا بویوردی اوز گوزونده گور منیم گوزومده دور بو قان سنون یانندا حاضرم غم ایتمه جان ویرن زمان نقدر قان فرات تک بو سینه دن اولور روان حسین قانیدور منیم اوزوم بو قانه خونبها ایدوب او دم مشاهده جمال یاری آشکار ایکی الیله ایلیوب ایاقی آلتدا جان نثار ((حقیر)) اگر محبتون بو ایکی شهریاره وار محبتون مقابلی جزا گونونده دور جزا ****** مرحوم میرزا عبدالوهاب حقیر خویی
برچسبها: میرزاعبدالوهاب حقیر خویی
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
