|
زبانحال امام حسین(ع) هنگام وداع قتلگاهیده قارداشون حسین اولسا شمرله روبرو باجی تار زلفووی توکمه عارضه یولما ساچلارون مو به مو باجی هر باشون که عشقی ابتلاسی وار باشه یتمین بیر بلاسی وار هر کسون منه اقتداسی وار قانیلن ایدر شستشو باجی من که گلمشم نشر حکمته وار تحمّولوم هر مصیبته چوخ لزومی وار اهل دعوته طبع بردبار حُسْن خو باجی وار سنون بیوک بیر مَتانتون صبر و طاقتون استقامتون حالیمی گوروب پوزما حالتون شیوۀ رضا بودی بو باجی عاشقون گرک فکری باز اولا شرح هجردن بینیاز اولا عیش خوش اودور بزم راز اولا بی تکلم و گفتگو باجی عشق سرکشون چوخ مرامیوار آیری نشئهسی آیری جامی وار هاردا کیم تَجَرُّد مقامی وار بی بهادی جام و سَبو باجی قتلگه دیمه گلستاندی بو طُور جَلوهئی دِلستاندی بو صدر مکتب امتحاندی بو طرح حلّ اولور حیّ هو باجی من بو گلشنه ایلرم روان نهر نَحْردن چشمه چشمه قان هاردا گورموسن بیله باغبان بیله آبیار بیله جو باجی هاردا من دوشوب جان ایدم فدا جُوی خوندن اولمارام جدا مقصدیم بودور ایتمیم اَدا صون نمازیمی بی وضو باجی من بیوک فرامینه حاملم رُشد فکرده فرد کاملم شُکر وار که بو لطفه شاملم ویرموری منه کیمسه سو باجی اود دوشه اگر خیمگاهیمه هم عِنان اولا سوز آهیمه یوخ دخالتی طیّ راهیمه نعرۀ « اَلا حَرِّقو » باجی اوندا که چخار خُلْددن آنام آغلیوب دیر وای عزیز بالام اوندا بول که ختم اولدی قتلعام اولدی شوکتون زیر و رو باجی اوندا صبر قیل طعن دشمنه گلمسون گران هر جفا سنه باشیم اوسته گل گور نجه منه ایستی قوم اولوب پَرّ قو باجی گور نه یاتمشام خواب نازیلن دلخوشام فقط بیر نمازیلن ایلرم بیوک بیر نیازیلن خیر امّتی آرزو باجی باش یارا بوتون عضو تن یارا جمله طول و عرض بدن یارا اوخ یاروب گیچوب حدّدن یارا قان آخار چوله سو به سو باجی گورسن اکبریم غرق یارهدور تار و پود تن پاره پاره دور منحصر بفرد بیر بو چاره دور تار زلفله قیل رُفو باجی پاره پیرهن بار جان اولور بارماقیمدا گوزدن نهان اولور سهم غارت ساربان اولور چوخدی بوردا سرّ مگو باجی پاک ای هدف عشق بینظر شام و کوفهدن ایلمز حَذَر یارون آختاران چوللری گزر سو به سو باجی کو به کو باجی نیزهنی باشیم نَخل طور ایدر صحن مَطبخی غرق نور ایدر هاردا من اولام حق ظهور ایدر گوسترر اوزون رنگ رو باجی رهبرم هامی اهل خِیره من فرق قویمارام یار و غیره من باش چکم گرک پیر دِیره من بی ثمر دگل جستجو باجی حشرده منم قاسم نَعیم منده دور او گون امر مستقیم پیر درگهیم (( هندی )) قدیم قویمارام اولا زرد رو باجی ****** برچسبها: عبدالرحیم شباهنگ هندی
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۹ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
